Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/18126 K.2015/10411

Taraflar arasındaki ziynet eşyasının aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacıya ait ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, iade edilmediğini belirterek, (ziynetleri ayrıntılı olarak sayarak) aynen iadesine mümkün değilse dava tarihi itibari ile bedelleri olan 44.489 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili;davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Yasanın, hüküm fıkrasında bulunması gereken unsurları ifade eden HMK.'nun 297/2.maddesi uyarınca: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”.

Somut olayda; Mahkemece gerekçe kısmında hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak belirtilmiş ise de hüküm kısmında iadesine karar verilen 28.480 TL değerindeki 16 adet 20'şer gramlık üçlü burma bileziğin ayarı belirtilmemiştir.

Ayrıca karar başlığında dava tarihi olarak 21.12.2012 olarak yazılması gerekirken 04.02.2014 tarihi yazılmıştır.