Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/20477 K.2015/16200

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın Tedaş yönünden husumetten reddi, ......... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Ç.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı dilekçesinde;30.09.2012 tarihinde otlaktan gelen montofon ırkı ineğinin üzerine elektrik direklerinin yıkılması sonucu ineğin elektrik çarpması sonucu öldüğünü, olay sonrası durumu ......... ilçesinde faaliyet gösteren Tedaş yetkililerine bildirdiğini, görevlilerce olay yeri tespit tutanağı tanzim edildiğini ve kusurun kurumlarına ait olması nedeniyle zararının giderileceğini beyan ettiklerini, ancak zararının giderilmediğini, kendisinin olay sonrası durumu veteriner hekime bildirmesi sonucu veteriner hekim tarafından da tutanak tanzim edildiğini ve olay yeri fotoğraflarının çekildiğini,

veteriner hekim tarafından tanzim edilen tutanakta ineğin bedelinin 2.000 TL olarak belirlendiğini, yine ineğin ölümü üzerinden 3 aya yakın süre geçmekle günlük 10 kg.'dan toplam 1.350 TL daha maddi zararı olduğunu, kurum yetkililerine çürüyen ağaçlarla ilgili köy muhtarı tarafından defalarca bilgi verilmesine rağmen gerekli önlemin alınmadığını belirterek, davalı kuruma ait elektrik direklerinin devrilmesi ve elektrik çarpması sonucu ölen montofon ineğinin bedeli ile ineğinin ölümünden dava sonuna kadar günlük 10 kg. süt bedelinin davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TEDAŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, hak düşürücü süre ,hukuki yarar, derdestlik, kesin hüküm ve husumet itirazları bulunduğunu, olayın meydana geldiği tarih olan 30.09.2012 tarihinde bölgedeki elektrik dağıtım faaliyetinin işletme hakkı devir sözleşmesi gereği ayrı tüzel kişiliği haiz Ç.. A.. tarafından yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ç..

A.. vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia ettiği hayvanın üzerine elektrik direğinin devrilmesi olayını gören kimsenin olmadığını, hayvanın olay yerindeki direğe kaşınmak için sürtündüğü düşünülürse o boyuttaki bir hayvanın direği yıkabileceğinin de aşikar olduğunu, bu nedenle kusurun tamamının davalı şirkete yüklenmesinin düşünülemeyeceğini, hayvan sahibi olan davacının da hayvanını otlatırken gerekli dikkat ve özeni göstererek hayvanını elektrik direkleri ve bunun gibi tehlikeli alanlardan uzak tutmakla yükümlü olduğunu, köy muhtarının dilekçesine istinaden köye gidilerek gerekli incelemelerin yapıldığını,

acil önlem alınması gereken direkler için gerekli müdahalelerin yapıldığını, köy dağıtım şebekesinin eski olması nedeniyle şebekenin tamamının yenilenmesi için bakım onarım ihalesi yapıldığını ve ilgili yenileme çalışmalarına başlanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı TEDAŞ yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine; davalı Ç.. A.. yönünden ise taleple bağlı kalınarak ölen hayvan bedeli yönünden 2.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine; süt bedeli yönünden ise, hayvanın ölüm tarihinden dava tarihine kadar bilirkişi raporuna göre belirlenen süt bedeli olan 1.230 TL maddi tazminatın davalı Ç.. A..'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı Ç.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .......... Elektrik Dağıtım A.Ş'yi dahili davalı olarak göstermiş ise de 01.10.2013 tarihli dilekçe ile aslında davayı doğru temsilci olan ............. Elektrik Dağıtım A.Ş'ye yönelttiğini belirtmiştir. Bu durumda temsilcideki hata giderilerek dava doğru hasıma yöneltilmiştir. Bu nedenle ............. Elektrik Dağıtım A.Ş hakkında mahkemece hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı .......... Elektrik Dağıtım A.Ş vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; mahkemece maddi tazminat olarak davacının ölen ineğinin bedeli ile süt bedeli hüküm altına alınmıştır. Maddi tazminatın kapsamı, gerçek zararla sınırlıdır.( 6098 sayılı TBK m.50,818 sayılı BK m.42) O halde,hayvanlardan ileride elde edilebilecek sütün gelirinden yoksunluk nedeniyle süt bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Nitekim, hayvanın ölümünden dolayı davacının uğradığı zarar hayvanın alım-satım değeri(gerçek değeri); yaşı, cinsi, doğurganlığı, süt verip vermediği gözönüne alınarak belirlendiğinden, ölen hayvanın satış değeri içinde ileride elde edilebilecek yararlar da bulunmaktadır.

Ölen hayvanın piyasa değeri davacının zararı olarak kabul edilerek davacının gerçek zararına hükmedildiğine göre, elde edilebilecek süt miktarı da dikkate alınarak bu nedenle de tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülüp, bozmayı gerektirmiştir.