Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/21217 K.2015/17269

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının 1... no.lu su abonesi olduğunu, bu abonelikten kaynaklanan 5.996,49 TL kullanım bedelinin tahsili için davalı hakkında icra takibi başlatıldığını iddia ederek takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davaya konu borç tahakkukunun yapıldığı adreste dava konusu dönemde müvekkilinin oturmadığını, söz konusu borcun 12.03.1999-03.11.2001 arasındaki kullanımlar için tahakkuk ettirildiğini, bu tarihlerde müvekkilinin Esenler adresinde ikamet ettiğini, sahte imza ile abonelik sözleşmesinin yapıldığını, müvekkilinin gerek sözleşmeden ve gerekse fiili kullanımdan dolayı sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının vekaletnamesi ile 02.09.1991 tarihli abonelik sözleşmesi imzalandığı, ilgili muhtarlıklara yazılan yazı cevaplarının incelenmesinde; davalının 1992 senesinde aboneliğin bağlı olduğu konuttan herhangi bir su borcu bırakmadan taşındığı ve bu adresle bir ilişkisinin kalmadığı, takibe konu edilen faturaların ise, 12.03.1999–03.12.2001 tarihleri arasındaki kullanımlar için tahakkuk ettirildiği, bu faturalarla ilgili 2011 senesinde takip başlatıldığı, verilen hizmetten sonraki maliklerin yararlandığı, abonman sözleşmesinin ancak taşınmazla birlikte anlam ifade edebileceği dikkate alınarak, davacının kullanmadığı su hizmetine ilişkin faturalar için sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, su aboneliği nedeniyle ödenmeyen kullanım bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kural olarak abone sözleşmelerinde, kullanılan su tüketiminden fiili kullanıcı ile birlikte abone de sorumludur.

Esasen benzer bir olayda Hukuk Genel Kurulu verdiği bir kararda özetle; davalı su abonesinin, hizmet alma ihtiyacının tahliye yüzünden artık ortadan kalkmasıyla birlikte, basit bir başvuru işlemiyle abonelik sözleşmesini sona erdirip; sözleşme nedeniyle hem kendisi ve hem de karşı taraf nezdinde doğmuş tüm hak ve borçlardan arınmış olarak kiralanandan ayrılması mümkün iken, bunu yapmayarak,

kendi aboneliği üzerinden üçüncü kişilerin su kullanmasına olanak tanımış olması dahi, sözleşme hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı, dolayısıyla da sonuçlarına katlanılması gereken bir davranış niteliğinde kabul edilmelidir denilmek suretiyle abonenin, aboneliğini iptal ettirmediği sürece sorumluluğunun devam edeceği benimsenmiştir (HGK 24.9.2003 gün ve 2003/13-492E-505K).

Somut olayda; davalı C.. Ö..'in 14.08.1991 tarihinde dava dışı N İ verdiği vekaletname ile davacı İski ile davalı adına abonelik sözleşmesi imzalandığı, takibe konu olan dönemde de davalının aboneliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. O halde; yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde davalının takibe konu alacaktan sorumlu olduğu açıktır. Mahkemece davalının sorumlu olduğu kullanım bedelinin tespiti yoluna gidilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.