Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2491 K.2014/5070

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarımsal sulama abonesi olan davalı üniversitenin, bu aboneliği nedeniyle oluşan kullanım bedeli borcunun tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptalini ve davalı üniversitenin icra inkar tazminatına mahkum edilmesi talep etmiştir.

Davalı temsilcisi cevap dilekçesinde; tarımsal sulama aboneliğinin kurulu bulunduğu işletmenin 13.10.2005 ila 08.11.2007 tarihleri arasında dava dışı ..-.. Ltd. Şti. ye kiralandığını, takibe konu borcun ise bu kiralama dönemine ait olup ödenmesi amacıyla davacı şirket ile..-.. Ltd. Şti. arasında taksitlendirme protokolü imzalandığını, buna göre borcun üniversiteye ait olmadığını, ayrıca asıl alacağa reeskont faizi talep edilemeyeceğini, davacı şirketin sadece yasal faiz talep edebileceğini savunarak; davanın reddini ve davacı şirketin kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini dilemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı üniversitenin 49.366,36 TL asıl alacak ve 3.962,76 TL gecikme zammından sorumlu bulunduğu, öte yandan taraflar arasındaki ilişki ticari olduğundan davacı şirketin takip tarihinden sonraki dönem için ticari temerrüt faizi isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı şirket, kullanım bedelini ödemeyen davalı üniversite hakkında takip tarihine kadar 6183 sayılı yasada düzenlenen gecikme zammının, takip tarihinden sonra ise % 27 oranında ticari faizin uygulanarak tahsilini talep etmiş, mahkemece talep doğrultusunda karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında imzalanan abonelik sözleşmesinde, geciken ödemeler ile ilgili olarak 6183 sayılı kanun hükümlerine göre gecikme cezası alınacağına ilişkin bir hüküm yer almadığı gibi, talep edilen elektrik tüketim bedeli alacağı, amme alacağı sayılmadığından, geç ödenmesi halinde 6183 sayılı yasada yer alan gecikme zammının uygulanacağına dair yasalarda da bir hüküm bulunmamaktadır(Bakınız Hukuk Genel Kurulunun 28.11.2012 günlü ve 2012/13-624 E.-2012/915 K.sayılı ilamı).

Bundan ayrı, davalının sıfatı da gözönüne alındığında, davacı şirketin, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince ancak yasal faiz oranında temerrüt faizi isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece; asıl alacağa, temerrüt tarihinden takip tarihine kadar işlemiş yasal faiz miktarı hususunda bilirkişiden ek rapor aldırılması, takip tarihinden sonra da asıl alacağa yasal faiz yürütülecek şekilde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.