Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2911 K.2014/8047

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı davasında; İzmir 22.İcra Müdürlüğünün 2007/13102 sayılı dosyasında alacağı temlik alan davalıya karşı borçlu olmadığının tespiti ile %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı cevabında, davanın reddi ile davacının %40 oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

Mahkemece; ispatlanamayan davanın reddi ile davalı yararına asıl alacağın %40 olan 11.851,14 TL kötüniyet tazminatına hükmedilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, menfi tespit davasının reddine karar veren mahkeme, borçluyu (davacıyı), alacaklının ihtiyati tedbir dolayısıyla geç almış bulunmasından doğan zararı için bir tazminata mahkum eder (İİK 72/4). Borçlunun, tazminata mahkum edilmesi için davacının dava açarken ihtiyati tedbir talebinde bulunması ve mahkemece de ihtiyati tedbir kararı verilmiş bulunması gerekmektedir.

Somut olayda ise; mahkemece, icra takibinin durdurulması ya da icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi için ihtiyati tedbir kararı verilmediği, mücerret menfi tespit davasının ise alacaklının alacağını almasını geciktirdiğinden söz edilemeyeceğinden, İİK.nun 72/4.maddesinde açıklanan yasal koşullar oluşmamasına rağmen davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.