Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/3406 K.2014/7948

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkillerinin Yeni Melek İşhanı'nın malikleri olduğunu, işhanında bulunan asansörün bağlı bulunduğu sayacın kaçak olduğundan bahisle, müvekkillerinin yokluğunda tutulan tutanaklar dayanarak alınarak icra takiplerine girişildiğini, (işhanı yönetimi hakkında) işleme konulan faturalarda bina asansörü için tayin edilen 7.496 kw gücün, idare elemanlarınca yapılan motor üzerinde yapılan tespitte 5,5 kw olarak görüldüğünü ve itirazda bulunulduğu halde karar çıkmadığını, itirazın çözülerek normal tüketime geçilmesi için başvurulduğu halde, eski faturaların tahsil edilmek istendiğini belirterek,

anılan faturalardan dolayı müvekkillerinin 20.407 TL borçlu bulunmadığının tespitini istemiştir.

Yargılamada ise, kaçak ve cezalı tüketim bedeli adı altında tahsil edilmek istenilen fatura bedelleri nedeniyle normal tüketime geçemeyen davacıların istenilen yasal abonelik bağlantısının anılan borcun ödenmesi şartına tabi tutulduğundan, işhanının mülk sahibi olmaları nedeniyle yasal aboneliğe geçmek istediklerinden, ödenmesi gereken borç miktarının tespitinde hukuken korunmaya değer menfaatleri olduğunu belirterek, talepte bulunduklarını açıklamıştır.

Davalı cevabında, işhanı yönetimi hakkında takipte bulunulduğunu belirterek, kaçak kullanımın sabit olduğundan bahisle, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacıların davalıya 5.246,20 TL borçlu bulunduklarının tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda; Yeni Melek İşhanının asansörünün bağlı bulunduğu sayacın kaçak olduğundan bahisle tutulan tutanaklar esas alınarak tahakkuk ettirilen alacağın tahsili için davalı tarafından “Yeni Melek İşhanı Yönetimi ve dava dışı şahıslar hakkında” icra takibi başlatılmış, bu takiplere davacı tarafın malik olma sıfatı ile aboneliğin yasal aboneliğe dönüşmesi için itirazda bulunulduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; abone borç görüntüleme belgesinde mesken kod statüsünde olduğu açıklanarak buna göre hesaplama yapılmıştır.

Davalı vekilince 13.12.2011 tarihli dilekçe ile rapora itirazda bulunulmuş ve ticarethane tarifesi uygulanması gerektiği belirtilmiştir.

Dosyada mevcut faturalarda dava konusu aboneliğin “ticarethane” olduğu açıklanmış, abone borcu görüntülemesine ilişkin belgelerde ise tarife, mesken olarak gösterilmiştir.

İdarece mahkemeye sunulan cevabi yazıda (09.05.2012 tarihli) ise; “sorulan adresteki binanın kayıtlarında iş merkezi olup, Tarifeler Yönetmeliğine göre iş merkezleri ve işhanlarında ortak kullanım yerleri ticarethane ve yazıhane abone gruplarına dahil kabul edileceği” bildirilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece; dava konusu kaçak zaptının tutulduğu yerin mesken olup olmadığı hususu araştırılmak ve bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca değerlendirilmek suretiyle borç miktarı belirlenmek ve davalının itirazları karşılanmak üzere inceleme yapılmak ve gerekirse yeniden rapor alınmak suretiyle karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.