KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/3665 E., 2014/10830 K.·Mahkemesi : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Tarihi
- 28/03/2013
- Numarası
- 2012/142-2013/157
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dilekçesi ile; davaya konu işyerinde 902279 no.lu elektrik abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından kaçak kullanım olmamasına rağmen kaçak tutanağı ve faturası düzenlendiğini iddia ederek, 902279 no.lu sözleşmeden kaynaklı böyle bir borcunun bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; alınan bilirkişi raporu yerinde görülerek, davacının dava konusu faturalardan dolayı tahakkuk ettirilen 59.280,00 TL'lik borcun, 33.229,17 TL'lik kısmından dolayı borçlu olduğu, bunun dışındaki miktar yönünden ise borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı abonenin ödemesi gereken tüketim bedelinin KDV dahil olmak üzere toplam 33.229,17 TL olarak tespit edildiği belirtilmişse de davalı kurum tarafından fatura edilen 59.280,00 TL ile tespit edilen rakam arasındaki farkın hangi sebepten kaynaklandığı açıklanmamıştır. Bu halde hükme esas alınan bilirkişi raporu Yargıtay denetimine uygun değildir.
O halde mahkemece; tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve anılan yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenleyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı çerçevesinde davacının borçlu olduğu miktarı belirlemek üzere konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, varılacak sonuç daireinde hüküm kurulmalıdır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/3665, K. 2014/10830, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama