Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/5039 K.2014/12083

Taraflar arasında görülen nişan hediyelerinin iadesi veya bedelinin tahsili davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili davacı ile davalının 13.07.2012 tarihinde nişanlandıklarını, davalının hiçbir sebep yok iken ve hiçbir gerekçe göstermeksizin 12.11.2012 tarihinde müvekkiline ait dükkana gelerek müvekkili ve babasına hakaretlerde bulunduklarını, tarafların 13.11.2012 tarihinde bir araya gelerek nişanı bozmaya karar verdiklerini,nişan töreni yapılırken ve nişanlılık döneminde üç adet bilezik ( 6.650,00 TL), bir adet kol saati (200,00 TL), bir adet set takımı (3.800,00 TL), bir adet alyans yüzük (600,00 TL), bir adet tektaş yüzük (350,00 TL) olmak üzere toplam 11600,00 TL miktarındaki nişan hediyelerinin iadesine; bu mümkün olmazsa toplam tutarın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; altınları verdiğini, bilezikleri ve altınları verdiğini ispatlayacak yemin delilinden başka hiçbir delilinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davalıya usulüne uygun olarak yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış, davalı yemin deliline başvurmuş, davacıya usulüne uygun olarak yemin ihtaratı yapılmış, davacı huzurda davalının kendisine üç adet bilezik, bir adet kol saati, bir adet set takımı,bir adet alyans yüzük,bir adet tektaş yüzüğü vermediğine dair yemin ile yeminin de ısrar etmiş, mahkemece davalının beyanlarını ispatlayamadığı kabul edilerek dava dilekçesinde yer alan nişan hediyelerinin bedeli olarak gösterilen 11.600,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun değişik 4. maddesine göre işbu mahkemelerin görevleri üç bent halinde açıklanmış olup buna göre:

1. bent de, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun üçüncü kısmı ( vesayet ) hariç olmak üzere ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler,

2. bent de, 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanuna göre aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizi,

3. bent de, kanunlarla verilen diğer görevler olarak düzenleme yapılmıştır. Böylece kural olarak "aile hukukundan" doğan dava ve işlere Aile Mahkemelerinde bakılır.

Dava; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 122nci maddesinde öngörülen nişan hediyelerinin geri verilmesine ilişkindir

Davada; evlenme dışındaki bir sebeple sona eren nişanlılık döneminde verilen nişan hediyelerinin aynen veya mislen geri verilmesi talep edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabındaki üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK’nun 118-395 mad.) kaynaklanan bütün davalara aile mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir.

Somut olayda; dava, nişan hediyelerinin geri verilmesine ilişkindir. Nişan hediyelerinin iadesine ilişkin davaların Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden önce veya sonra açılmasına bakılmaksızın Aile Mahkemesinde görülmesi zorunludur. Bu nedenle bağımsız Aile Mahkemesi bulunan yerlerde bağımsız Aile Mahkemesinde, Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekir. (Yargıtay HGK.'nun 16.11.2005 tarih ve 2005/2-673 E. 2005/617 K.). Asliye Hukuk Mahkemesi bir davaya hangi sıfatla bakacaksa bunu ara karar ile belirler. Uygulamada bu yönde gelişmiştir (Yargıtay HGK.30.05.2012 T. 2011/13-794 E. 2012/329 K; Yargıtay HGK. 21.09.2011 T. 2011/9-483 E. 2011/554 K.).

Nişan hediyelerinin iadesi Türk Medeni Kanunun 122 nci maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder. Söz konusu madde Türk Medeni Kanunun 2.kitabında yer almakta olup; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece, yargılamaya hangi sıfatla bakacaksa, bunu ara karar ile belirleyerek yargılamaya devam etmek yerine bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip sonuçlandırılması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.