Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/7949 K.2014/16043

Taraflar arasında görülen adi şirket ortaklığının tespiti davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacı ile davalı şirketin 196/200 payına sahip olan Y.. S..'ın arasında adi ortaklık bulunduğunu, davacının 1963 yılından beri ticaret siciline kayıtlı olduğunu, tarafların taşımacılık yaptığını ve kardeş olduklarını, davalının adi ortaklık ilişkisini reddettiğini belirterek, davacı ile davalı arasında adi ortaklık bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yargılama yapma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 5. maddesi uyarınca Asliye Ticaret Mahkemeleri tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli bulunmaktadır.Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.

Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenmiş olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır.

Somut olayda; davacının dava dışı bir limited şirketin ortağı olduğu, bu şirketin çalışma alanının taşımacılık olduğu, davalı limited şirketin de çalışma alanının taşımacılık olduğu, tarafların tacir olduğu ve davacının davalı ile arasında adi ortaklık bulunduğunu iddia ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davacı gerçek kişinin davalı limited şirketin taşımacılık faaliyetini adi ortak olarak birlikte yürüttükleri iddiasından kaynaklanan, tarafları tacir olan ve ticari nitelikte bulunan bu isteme yönelik olarak işin esasına girerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru bulunmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.