Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/950 K.2014/7830

Taraflar arasında görülen eşya alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; düğün sırasında müvekkiline takılan ziynet eşyalarının, davalı tarafından davacının rızası dışında alınarak, araba, tarla...vb. almak için bozdurulduğunu, liste halinde bildirdiği çeyiz eşyalarının da davalıda kaldığını iddia ederek, söz konusu takıların ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi olmazsa bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin, davacının mahkeme yoluyla tespitini yaptırdığı eşyaların götürülmesine muvafakatının olduğunu, tespit sırasında davalının ziynet eşyalarının bir kısmını tarla almak için bozdurduğunu kabul etmesi onun tüm ziynet eşyalarından sorumlu olacağı anlamına gelemeyeceğini, davalının yalnızca düğünde takılan 33 bebek altınıyla, 3 adet bileziği bozdurduğunu, bunun dışındaki ziynet eşyalarını da davacının davalı evde olmadığı sırada evi terk ettiği ve yanında götürdüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı tarafça 3 adet burma bilezik ve 33 adet küçük altının tarla almak için bozdurulduğunun kabul edilmesi ve davacıya iade edilmemiş olması nedeni ile davanın kabulüne, geriye kalan ziynet eşyaları yönünden ise davacı tarafın yemin deliline dayanmamış olması nedeniyle davacı taraf iddiasını ispat edemediğinden reddine, çeyiz eşyalarının değişik iş dosyası ile tespit edilmesi ve davalı tarafça çeyiz eşyalarının davalıya ait olduğu yönünde savunma bulunmaması nedeniyle kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davacı vekili, müvekkiline takılan ziynet eşyalarının tarla, araba vb. almak için davalı tarafından bozdurulduğunu iddia etmiş, davalı vekili ise müvekkilinin tarla almak için yalnızca 33 adet bebek altını ile 3 adet bileziği bozdurduğunu, diğer ziynet eşyalarının ise davacıda olduğunu savunmuştur. Bu durumda, davalı ziynet eşyalarının bir kısmını tarla almak için bozdurduğunu kabul ettiğine göre, ne miktarda ziynetin bozdurulduğunu ispat yükü davalıya düşmektedir.

O halde; yapılacak iş, mahkemece evlilik birliği içerisinde alınan tarlanın satış bedelinin tespiti yönünde araştırma yapmak, bu çerçevede taraf delillerini topladıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece, bu yön üzerinde durulmadan eksik araştırma ve inceleme ile yukarıda belirtilen şekilde davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.