Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/11254 K.2015/19226

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının 2004 yılında güzellik ve estetik merkezi açtıklarını, davacının satın aldığı zayıflama aletlerinin (karboksiterapi ve mezoterapi) işyerinde kullanıldığını, davalının daha sonra ayrılarak başka işyerine taşındığını, giderken davacıya ait aletleri de götürdüğünü ve aletleri satın aldığını söylediğini belirterek, aletlerin bedeli 9.000 Euro'nun davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacıdan zayıflama aleti satın almadığını, davacının aletlerden bir tanesini davalıya ait işyerine koyarak burada muhafaza edilmesini, müşteri çıktığında satılmasını istediğini, aletin satılmadığını, davacı ile davalı arasında satım akdi olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davacının cihazları davalıya sattığını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davacının davalıya sattığını iddia ettiği zayıflama aletleri ile ilgili davacı tarafından yazılı belge ibraz edilmediği, davalının tanık dinlenmesine muvafakat etmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; ispat yükünün davacıda olduğuna ve davacının iddiasını başka deliller ile ispat edemediğine göre davacının dava dilekçesinde “yemin” deliline dayandığından, mahkemece; HMK'nun 225. vd. maddeleri gereğince davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.