Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/16786 K.2017/4227

Taraflar arasındaki istirdat/menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı şirket tarafından aleyhine [TELEFON] ve [TELEFON] numaralı telefonlara ait borç bedellerinin tahsili amacıyla iki ayrı takip başlatıldığını, iş bu abonelik sözleşmelerinde bulunan imzaların kendisine ait olmadığını ve kullanmadığını ileri sürerek iki ayrı icra takibi sonucu borcu olmadığı halde haksız olarak ödemek zorunda kaldığı toplam 3.763,26 TL'nin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; öncelikle mahkemenin davaya bakmakla görevli olmadığını ve süresi içerisinde açılmadığını, davacı tarafından ödenen paranın cebir tehdidi ile ödenmediğini, bilgilendirme amaçlı gönderilen mektup üzerine ödeme kolaylığından faydalanılarak ödeme yapıldığını, ödeme yaparken de ihtirazı kayıt koymadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alınan Adli Tıp Kurumu raporuyla abonelik sözleşmelerindeki imzanın davacıya ait olmadığının belirlenmiş olduğu gerekçesi ile, açılan davanın kabulüyle abonelik sözleşmeleri nedeniyle davacı aleyhine başlatılan Karşıyaka 1.İcra Müdürlüğünün 2005/7888 ve Karşıyaka 3.İcra Müdürlüğünün 2009/10612 takip sayılı dosyalarından davacının borçlu olmadığının tespitine, davacının abonelikler nedeniyle ödediği 3763,26TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde "Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi " müteakip (l) bendinde ise "Tüketici işlemi: mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına yada hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler arasında veya tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmelerde dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde, yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Yine Yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; takibe konu olan [TELEFON] ve [TELEFON] numaralı telefonlara ait abonelik sözleşmelerindeki imzaların davacıya ait olmadığı Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmiş olmakla, taraflar arasında herhangi bir abonelik sözleşmesi bulunmadığı, dolayısıyla davacının 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici olmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma dava tarihine (05.03.2013) göre uyuşmazlığın çözümü Asliye Hukuk Mahkemeleri görevi içerisindedir.

O halde mahkemece; uyuşmazlığın çözümünün Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisinde bulunmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.