Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/17218 K.2017/4308

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, muris Hüseyin Yıldız'ın vefaatı ile geriye mirasçı olarak davacı ve davalıları bıraktığını , miras bırakanın Sivas 1. Noterliği'nin 05/08/2009 tarih ve 10067 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile Sivas ili Merkez Alibaba Mahallesi 812 ada, 28 parselde 10/110 arsa payına karşılık 2. Kat 3 bağımsız bölüm numaralı meskeni torunu olan davacıya vasiyet ettiğini ileri sürerek, murisin vasiyetnamesinin tenfizine ve davaya konu bağımsız bölümünün tapusunun iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ..., açılan dava ve dava konusu talebe bir itirazları olmadığını beyan etmişlerdir.

Davalı ..., babasının mirasında kendisinin de hakkı olduğundan davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vasiyetnamenin tenfizi ile vasiyetnameye konu taşınmazın muris adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalının, tenfiz davasının yargılaması sırasında tenkis def'ini ileri sürüp süremeyeceği noktasında toplanmaktadır.

4721 sayılı MK'nun 571/3. maddesi uyarınca, tenkis iddiası, def'i yoluyla her zaman ileri sürülebilir.

Davalı ...'in babasının mirasında kendisinin de hakkı olduğu şeklindeki beyanı tenkis def'i niteliğinde olup, mahkemece; tenkis iddiasının def'i yoluyla her zaman ileri sürülebileceği kuralı gereğince, davalının tenkis def'i hakkında gerekli inceleme ve araştırma yapılmak suretiyle ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.