Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/17237 K.2016/2780

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakasının kaldırılması-indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı dava dilekçesinde; Kadıköy 2. Aile Mahkemesinin 11.10.2011 tarih, 2011/496 Esas ve 2011/890 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, Mahkemece davalı lehine aylık 2.600 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuklar Mert Baran ve Ata Berk lehine ayrı ayrı 1.200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak işsiz olduğunu geçimini ailesinin yardımı ile sağladığını, 5.000 TL nafakayı ödeyebilmesinin mümkün olmadığını belirterek nafakanın kaldırılmasını, olmadığı takdirde 1.000 TL ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ekonomik gücünün yerinde olduğu, nafaka miktarının indirilmesi ya da kaldırılmasını gerektirir mevcut bir durumunun oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

4721 sayılı TMK.nun 175.maddesi gereğince, “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” Aynı kanunun 176/4.maddesinde ise; “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir”.

Anılan yasal düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; davacının inşaat mühendisi olduğu,1 yıldır işsiz olduğu, babasının yanında kaldığı, babasının emekli maaşı ile geçindikleri, bir dönem meslek yüksek okulunda ders saat ücretli çalıştığı, davalının danışman olarak görev yaptığı 1.000 TL gelirinin olduğu, 900 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

HGK.nun 28.02.2007 tarih ve 2007/3-84 E. 95 K.sayılı kararında da asgari ücret düzeyinde bir gelire sahip olunması yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak kabul edilmemiştir. Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde olay değerlendirilip; tarafların sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak başlangıçtaki denge gözetilmek suretiyle yoksulluk nafakasında indirimin değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.