Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/17598 K.2016/11288

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 27.09.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ...geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldügünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyalarının bir bölümünün davalının borçlarının ödenmesi için, bakiye kalan ziynetler ile yine düğünde takılan paraların ise davalı tarafından düğün giderleri ve çeşitli ev eşyalarının alınmasında kullanıldığını ileri sürerek; toplam 300 gram ziynet eşyasının iadesi ile davacıya takılan 2.500 TL nin davalıdan tahsili talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; ziynet eşyalarının bir kısmının bozdurularak davacıya araba alındığını, diğer ziynet eşyalarının ise davacının kendisinde olduğunu, iddia edildiği gibi düğünde davacıya para takılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece.

“Düğün sonrasında ziynet eşyalarının bozdurulduğunun taraflarca beyan edildiği, her iki taraf tanıklarınında bu hususu doğrulayarak ziynet eşyalarının bir kısmının bozdurulması suretiyle davacıya bir araba alındığını beyan ettikleri, taraflar arasında görülen mal rejiminin tasfiyesi davasında da davacı vekilinin arabanın ziynet eşyalarının bozdurulması ile alındığını beyan ettiği, davacının dava dilekçesinde ev taşınırken ve evin ihtiyaçları için bir kısım ziynet eşyalarını bozdurduğunu söylediği, bunların davalı tarafça elinden zorla alınıp bozdurulduğunun ispat edilemediği,

davacı vermişsede kendi ifadelerinden rıza ile verdiğinin anlaşıldığı, kendi tanıklarınında bu yönde beyanda bulundukları, tüm bu nedenlerle davacının ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, onun elinden zorla alıp bozdurduğunu ispat edemediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği gibi, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır, ona iadesi gerekir. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının kanıtlanması halinde, koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Davada, davacı kadına ait olduğu anlaşılan ziynet eşyalarının bir bölümünün bozdurularak davacı adına kayıtlı aracın satın alındığı tarafların da kabulündedir. Geriye kalan ziynet eşyalarının ise, evliliğin devamı sırasında davalı koca tarafından bozdurularak, düğün giderleri ve ev ihtiyacı için harcandığı taraf tanıklarının beyanları ile sabittir. Ancak, davalı koca, davacı kadının ziynet eşyalarını iade edilmemek üzere verdiğini kanıtlayamamıştır. Bu durumda, davalı koca, düğün giderleri ve ev ihtiyaçları için kullanılan ziynet eşyalarını davacı kadına iade ile mükelleftir. Mahkemece, bu yön üzerinde durulmadan ziynet eşyalarına ilişkin talebin tümden reddedilmiş olması isabetsizdir.