Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/2923 K.2015/5775

Taraflar arasındaki ziynet eşyası ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili dilekçesinde; taraflar arasında, boşanma davasının devam ettiğini düğün töreni sırasında davacıya 10 adet altın bilezik, (5 adet altın burma bilezik, 5 adet 22 ayar altın bilezik), 29 adet çeyrek altın, 5 adet yarım altın ve 2.250,00 TL nakit para takıldığını, davacıya ait olan ziynetlerin davacının rızası dışında davalı tarafından bozdurulduğunu, bilahare davalı taraftan iadesinin talep edildiğini, ancak iade edilmediğini belirterek, bunların aynen iadesini veya bedellerinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili dilekçede; dava değerini 10.000 TL olarak göstermiş ve bu miktar üzerinden harç yatırılmıştır.

Davalı davacının haber vermeden hanedeki ev eşyalarını bir kamyona yükleyip terkettiğini bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile iki adet 22 ayar toplam 40 gram burgu altın bilezik veya 2.760.00 TL, üç adet 22 ayar toplam 30 gram İnce altın bilezik veya 2.070.00 TL, dört adet 22 ayar toplam 70 gram altın bilezik veya 4.830.00 TL, onsekiz adet çeyrek altın veya 2.100.00 TL, iki adet yarım altın veya 470.00 TL, 1.200.00 TL nakit paranın aynen davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bu eşyanın karşılığı, nakit paranın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının ziynet eşyası ve nakit para ile ilgili fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacının temyizi üzerine 6.HD'nin 25.03. gün 2012/12005 E. - 2013/5159 K. Sayılı kararı ile "kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, bu defa karar davalının temyizi üzerine dairemizin 22.05.2014 gün 2014/622 E.-2014/7954 K. Sayılı kararı ile " mahkemece davanın dava dilekçesinde harca esas değeri 10.000 TL olarak göstermiş olması ve davacı tarafça davanın ıslahı cihetine gidilmemesine rağmen hükmen iadesine karar verilen ziynet eşyalarının aynen veya iadesi mümkün değilse takıların nakten karşılığının 13.430.00 TL'ye tekabül ettiği nazara alındığında talebin açılması usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında davacı vekili 23.10.2014 tarihli dilekçesi ile 10.000 TL olan talebini 13.430 TL'ye arttırdığını bildirerek davasını ıslah etmiştir. Mahkemece davacının ıslah talebi doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de 04.02.1948 tarih 10/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Mahkemece YİBK kararı gözardı edilerek, davalının bozmadan sonraki ıslah talebi kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bu nedenle bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ilkesi çiğnenmek suretiyle 13.430 TL’nin tahsiline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.