Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4053 K.2015/12101

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile velayeti davacıya bırakılan müşterek çocuk Naz' ın okula başlaması ile etüd, özel matematik dersi, bakıcı ve diğer okul aidat ve kursları için ücret ödendiği, ihtiyaç ve masraflarının arttığını belirterek, müşterek çocuk lehine aylık 400TL olan iştirak nafakasının 2.000 TL olarak artırımını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun bakıcı masrafı olmadığını, yarı zamanlı okul ve etüd programına devam ettiğini, müşterek çocuğun sağlık giderlerinin davalı(koca) tarafından ödenen özel sağlık sigortası ile karşılandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, aylık 400 TL olan iştirak nafakasının karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 150 TL artırılarak aylık 550 TL ye artırımına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Somut olayda hükmedilen iştirak nafakasının başlangıç tarihi karar tarihi olarak belirlenmiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.