Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4217 K.2016/1810

Taraflar arasındaki ziynet ve ev eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedeli davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2010 yılında boşandıklarını, müvekkiline takılan ziynet eşyalarının, düğünden sonra elinden alınarak bir daha iade edilmediğini, davalının müvekkiline bıçak çekmesi ve şiddet uygulaması sebebiyle evi terk ettiğini belirterek, ayrıntısı dilekçesinde yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesini, aynen iade mümkün olmazsa 28.200 TL değerindeki ziynet eşya bedeli ile 1.800 TL değerindeki çeyiz eşya bedelinin yasal faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ziynet alacağı davasının kabulü ile, dava tarihindeki toplam değeri 19.200 TL olan her biri 16 gram ağırlığındaki 12 adet bileziğin, dava tarihindeki değeri 3.000 TL olan bir adet altın setin, dava tarihindeki değeri 5.680 TL olan 40 adet çeyreğin, dava tarihindeki değeri 750 TL olan üç adet yüzüğün, dava tarihindeki değeri 568 TL olan bir adet cumhuriyet altının aynen, aynen mümkün değilse yukarıda sayılan ziynet eşyalarının toplam değeri olan 29.198 TL olan, ancak taleple bağlı kalınarak 28.200 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

davacının eşya alacağı davasının kısmen kabulü ile, değeri 500 TL olan 1 adet yemek takımı, değeri 150 TL olan 1 adet tencere takımı, değeri 20 TL olan 1 adet nevresim takımı, değeri 50 TL olan 1 adet uyku seti, değeri 150 TL olan 3 adet halı, değeri 20 TL olan 1 adet battaniyenin aynen, aynen mümkün değilse yukarıda sayılan çeyiz eşyalarının toplam değeri olan 890 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297.maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır. Hükümde bileziklerin ayarının yazılı olmadığı, altın set ve yüzüklerin gram ve ayarlarının yazılmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, karar verilen ziynet eşyalarından bir kısmının gram ve ayarı yazılmayarak HMK'nın 297. maddesine aykırı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.