Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4402 K.2015/11851

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı tarafın istemi aylık 3.000 TL yardım nafakasına ilişkin olup, yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde 200 TL yardım nafakasına hükmedilmiş; sözkonusu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda dava, reşit kız çoçuğunun açtığı dava yardım nafakası olmasına rağmen; mahkemece davacı yararına kararın kesinleşmesi ile birlikte 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur; 28/11/1956 tarih ve 15 E.- 15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmedilmesi gerekirken; kararın kesinleştiği tarihten itibaren nafakaya hükmedilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.