Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4656 K.2015/12161

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı velisi dilekçesinde; kızı Sümeyra'nın eğitiminin devam ettiğini ileri sürerek; davalının kızı Sümeyra'ya aylık 300 TL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ergin olan davacı davaya muvafakat ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin müekkilinin yerleşim yeri mahkemesi olduğunu, esas yönünden ise davacı tarafın ekonomik ve sosyal durumunun müvekkilinden daha iyi olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, aylık 200 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada yargılama sırasında ergin olan ve davaya devam eden davacı Sümeyra'nın eğitimine devam etmesi nedeniyle nafaka talebinde bulunulmuş olduğuna göre; mahiyeti itibariyle (TMK. nun 364/1 mad.) istenilen nafaka yardım nafakası niteliğindedir. Mahkemece, yanlış nitelendirme sonucu "yoksulluk nafakası" olarak hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.