Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/5399 K.2015/13767

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2011 yılında boşandıklarını, boşanma kararı ile davalı lehine aylık 200-TL yoksulluk nafakası ödenmesine karar verildiğini, ancak davalının ekonomik durumunun boşanma davası sonrasında iyileştiğini, emekli olduğunu, emekli aylığı almaya başladığını, müvekkilinden aldığı yoksulluk nafakasına ihtiyacının kalmadığını, davalıya ödenen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin SGK’dan emekli aylığı bağlandığı iddiasının doğru olduğunu, müvekkilinin aylık maaşının 730 TL olduğunu, davalının yaşam şartlarında, sosyal durumunda ve yoksulluğunda hiçbir değişikliğin olmadığını, müvekkilinin gecekondu tabir edilen bir yer evinde oturduğunu, bu eve aylık 170 TL kira ödediğini, evinde çamaşır ve bulaşık makinasının bulunmadığını, yoksulluk sınırının altında yaşadığını, müvekkilinin kira dışındaki zorunlu giderlerin de olduğunu, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 9/1 maddesinde, "... hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin 3. kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı vekalet ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, tarifenin 2.kısmının 2.bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz " düzenlemesi bulunmaktadır.

Mahkemece; davalı lehine, reddedilen yıllık nafaka tutarı üzerinden yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken; vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.