Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6044 K.2015/9161

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının müşterek malik oldukları taşınmazlardaki apartların yapım işi tamamlandıktan sonra, kiraya verme ve gelirlerini toplayarak müvekkile vermek konusunda tarafların sözleşdiklerini, ancak kira gelirlerinin müvekkile ödenmediğini ileri sürerek; müvekkilin hakkettiği kira gelirlerinin tespiti ile temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapasamına göre; davanın kira alacağından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili Kars Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun 4/I-a maddesinde; dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların sulh hukuk mahkemelerinin görevi kapsamına girdiği açıklanmıştır.

Somut olayda, dava; davacı ve davalılarca müşterek malik olunan taşınmazların, davalılar tarafından kiralanması nedeniyle davacı aleyhine oluşan sebepsiz zenginleşme alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; görevli olduğu gözetilerek, yargılamaya devam edilmesi, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..