KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2015/8226 E., 2015/16100 K.·Mahkemesi : İzmir 8. Aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2015
- Tarihi
- 03/03/2015
- Numarası
- 2014/891-2015/144
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, dava dilekçesi ile ortak çocuklar Kübra için ödenen 250.00.- TL ile Nur için ödenen 200.00.- TL iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ,masrafların arttığını ileri sürerek iştirak nafakasının Kübra için 750.00.- TL ye, Nur için 500.00.- TL ye yükseltilmesine ve gelecek yıllar için artış oranı belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, cevap dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Kübra için ödenen iştirak nafakasının 400.00.- TL'ye, Nur için ödenen iştirak nafakasının 340.00.- TL'ye yükseltilmesine, kararın kesinleşmesini takip eden nafakaların her yıl iş bu iştirak nafakalarının TEFE ÜFE oranlarının ortalaması oranında arttırılarak uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre takdir edilen nafaka miktarının gelecek yıllarda artırılması konusunda oran olarak ÜFE oranı, artış tarihi olarak da kararın kesinleştiği tarih benimsenmektedir. Mahkemece, takdir edilen nafaka miktarının her yıl TEFE ÜFE artış oranlarının ortalaması oranında artırılmasına karar verilmiş, diğer deyiş ile infazda tereddüt oluşturulmuştur.Anılan nedenlerle mahkemenin bu konudaki uygulaması isabetli bulunmamıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2015/8226, K. 2015/16100, 19 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama