Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/11058 K.2018/3035

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27.03.2018 tarihinde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı 12.11.2012 tarihli dilekçesinde; yurtdışında yaşaması nedeniyle birikimlerini Türkiye'de ... Bankası ... Şubesinde açtırdığı hesaplara yatırdığını, kızı olan davalının okuma yazma bilmemesi ve yaşlılığından yararlanarak bu hesaplarını müşterek hesaplara çevirdiğini, akabinde ise davalının müşterek hesaplardaki paraları çekerek kendi hesabına aktardığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, döviz hesabından çekilen 48.440,13 Euro ile Türk Lirası hesabından çekilen 47.339,50 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; davacının 14.11.2012 tarihinde ölümü üzerine oğlu olan ... davayı takip etmiştir.

Davalı; davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, ayrıca annesi olan davacının fiil ehliyetinin bulunmaması ve kardeşi ...'ın baskısı nedeniyle davanın açılması için verilen vekaletnamenin geçersiz olduğunu, esas yönünden ise; müşterek hesaplardaki paranın tamamının kendisine ait bulunduğunu, kardeşinin baskısından korkan davacı ile birlikte bankaya giderek müşterek hesaplardaki paraları çektiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının döviz hesabında bulunan 48.440,13 Euro ile Türk Lirası hesabında bulunan 47.339,50 TL'nin davalı tarafından alındığı, davacının vefatı nedeniyle mirasçılarının taraflar olduğu, mirasçı olan dahili davacının bu paranın miras payına isabet eden 1/2 payını talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava; müşterek hesaplarda bulunan paranın, davalı tarafından çekildiği iddiasıyla tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, yargılama sırasında ölen davacı ile kızı olan davalıya ait olan Türkiye ... Bankası ... Şubesindeki euro ve Türk Lirası cinsinden teselsüllü müşterek hesapların, davalı tarafından paraların çekilmesi suretiyle kapatıldığı anlaşılmaktadır. Esasen, hesapların müşterek olduğu hususu taraflarında kabulündedir. Bu durumda, müşterek hesaba yatırılan paranın kaynağını araştırmaya gerek yoktur (Dairemizin 2015/8610 E.-...

Öte yandan, müşterek hesaptaki paylar aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça birbirine eşittir. Zira, para müşterek hesaba yatırıldığına ve pay bakımdan bir anlaşma bulunmadığına göre, mülkiyetin yarı yarıya ait olduğunun kabulü gerekir. Hesabın, teselsüllü müşterek hesap olması ise, tarafların herbirinin bu hesaptan istediği kadar para çekebilmesi ve bankanın bu nedenle sorumluluğunun doğmaması ile ilgilidir. Taraflardan herbiri, hesaptan para çekerken payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hesap sahibine karşı borçlu durumuna düşer. Müşterek hesap sahibi mudiler arasındaki ilişki esas itibarıyla vekalet ilişkisidir.

Hal böyle olunca, mahkemece; müşterek hesaplardan çekilen paranın yarısının davalıya ait olduğu kabul edilerek, paranın diğer yarısı üzerinden davacının miras payına düşen kısmın hesaplanıp bu miktar oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hesapların davacıya ait olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.