Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/11222 K.2016/11110

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların ... 2.Aile Mahkemesinin 2012/520 Esas ve 2012/543 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı boşandıklarını, 2003 doğumlu müşterek çocuk ... velayetinin davacı babaya verildiğini, söz konusu karar ile küçüğe iştirak nafakası takdir edilmediğini ,aradan geçen sürede, müşterek çocuğun ihtiyaçlarının artığını bu nedenle, müşterek çocuk için aylık 750 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının maddi durumunun çok iyi olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanma sürecinde davalı ...'in ortak birikimlerinden kendisine düşen 60.000,00 TL civarındaki parayı almayarak çocuğun öğreniminde kullanmak üzere davacıya bıraktığı, ayrıca davacı yeniden evlenip, evlendiği kişinin önceki evliliğinden olma çocuğunu da özel okula gönderdiği, müşterek çocuğun okul giderlerine davalının da katkıda bulunması talebinin hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakası istemine ilişkindir.

TMK'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (davalı annenin) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, Denizli 2.Aile Mahkemesinin 2012/520 Esas ve 2012/543 Karar sayılı boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuk Veli Başar'ın velayetinin davacı babaya verildiği, söz konusu karar ile müşterek çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediği, boşanma davasının dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık 3 yıllık süre geçtiği,müşterek çocuğun öğrenci olup, özel okulda eğitim gördüğü, davacı babanın doktor olduğu, aylık 5.163.71TL maaşının olduğu, davalı annenin ise avukat olduğu, 4.000 TL civarı gelirinin olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (davalı annenin) gelir durumu nazara alındığında, mahkemece; TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile müşterek çocuk yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.