KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2016/12923 E., 2017/2379 K.·Mahkemesi :aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2017
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakasının attırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı; ... Aile Mahkemesinin 13.02.2013 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak davalıdan boşandığını, talep edilmediğinden yoksulluk nafakasına hükmedilmediğini, müşterek çocuğun velayetinin davacıya bırakıldığını ve aylık 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocuğun büyüdüğünü, anaokuluna gittiğini, masraflarının arttığını, nafakanın yetersiz kaldığını, masrafları karşılamakta zorlandığını belirterek, aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına ve iştirak nafakasının ise aylık 1.000,00 TL'ye çıkarılması ile her yıl tefe-tüfe oranında arttırılması karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 375,00 TL olarak davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve nafakanın karar tarihinden itibaren gelecek her yıl için TEFE TÜFE'den yüksek oran üzerinden oranında artmasına, yoksulluk nafakası talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE TÜFE'den yüksek oran üzerinden" oranında artırılmasına karar verilmesi
yerinde değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.438/7.maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2016/12923, K. 2017/2379, 2 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama