Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/17981 K.2017/7007

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuğun velayetinin kendisine verildiğini ve müşterek çocuk için aylık 100,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocuğun büyüdüğü, eğitim, bakım ve diğer giderlerinin arttığını ileri sürerek, 100,00 TL'lik iştirak nafakasının 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, müşterek çocuğa bağlanan nafakayı ödediğini, talep edilen iştirak nafakasını ödeme imkanının olmadığını, 170,00 TL nafaka ödeyebileceğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 100,00 TL'lik iştirak nafakasının aylık 170,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 9. maddesi uyarınca hükmedilen nafakanın(ya da artırım davalarında hükmedilen artış miktarının ) bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin 3.kısmı uyarınca hesaplanacak miktarın tamamına avukatlık ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarın Tarifenin 2. kısmının 2. bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlenmesi yer almaktadır.

Mahkemece; yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına yukarıdaki madde hükmü uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 436/2 maddesi gereğidir.