Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/19401 K.2018/5864

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; davacı ... ve ...'in çocukları ile diğer davacıların kardeşleri olan ...'in, 27/03/2010 tarihinde ...

İli, ... ilçesinde bulunan elektrik direğindeki akıma kapılarak vefat ettiğini; bu olaydan sonra tespit talep ettiklerini, tespit dosyasında bulunan bilirkişi raporunda; olaya neden olan ağacın dallarının kesilmiş halinin bile, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinde belirtilen mesafede olmadığının tespit edildiğini; ölüm olayı nedeniyle, davacıların hayatlarının geri kalanını bu acıyla geçirmek zorunda kalacaklarını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacılardan ... için 20.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi, ... için 20.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi, ... , ... , ... , ..., ... için 5.000.- er TL manevi tazminat ile defin masrafı olan 5.000 TL olmak üzere, toplam 45.000 TL maddi ve 35.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; dava konusu olayda kurumun ve çalışanlarının bir kusurunun olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece;

davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 6991,13 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 2000 TL cenaze giderine ilişkin toplam 8991,13 TL maddi,1500 TL manevi tazminatın, davacı ... için 7.989,86 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 1500 TL manevi tazminatın, davacılar ..., ... , ... , ..., ... için 1200.- er TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacılara ödenmesine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 16.02.2015 tarih ve 2015/1204 esas,

2015/2210 karar sayılı ilamı ile "...Hükme esas alınan kusuru bilirkişi raporunun dava konusu olay içeriğine uygun ve hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı ve yine davacıların sosyal ekonomik durumları ayrıntılı olarak araştırılıp aydınlığa kavuşturulmaksızın manevi tazminat takdir edilmiş olmasının doğru görülmediği gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile;

davacı ... için 15.687,94 TL TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 2000 TL cenaze giderine ilişkin toplam17.687,94 TL maddi, 1000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 18.029,73 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 1000 TL manevi tazminatın, davacılar ..., ... ,... , ..., ... için 1000'er TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda, aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yüksek öğrenim yapıyorlar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, henüz yapmıyorlar ise yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi,

raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl %10 oranında artıp, %10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması ve davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süreleri konusunda PMF-1931 tablosunun kullanılması ve davacıların somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerekir.

Öte yandan yine Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre; (özellikle genç yaşta olan) desteğin ölmeseydi, ilerki yaşlarda evleneceği ve en az iki çocuğunun olacağı gelirinin bir kısmını ana ve babasına da ayıracağı varsayılır.

Bu şartlarda desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendisine ayıracağı yarısını da ana ve babası ile paylaşacağı, ilerki yıllarda evleneceği, evlenmesi ile birlikte pay esasına göre 2 pay desteğe 2 pay eşe, birer pay ana ve babaya verileceği; bir süre sonra ilk çocuğu ve yine bir süre sonra ikinci çocuğu olacağı, çocukların olacağı süreler içinde desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocuklara birer pay ayrılacağı ve ana ve babaya da birer pay ayrılacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunun açıklanan bu kriterlere uygun düzenlenmediği, davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldıkları dönemde; bekar olan murisin, bekarlık, evlenme ve çocuk sahibi olma durumlarına göre destek oranının kademeli olarak belirlenmesi uygulamasına riayet edilmediği ve raporun yerleşik yargıtay içtihatlarına belirlenen aktüeryal hesaplama yöntemine uygun hazırlanmadığı anlaşılmaktadır.O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, başka bilirkişiden aktüer hesaplama yöntemine uygun,

denetime elverişli ve tarafların itirazlarını karşılayacak rapor alınarak tazminatın belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı aktüer raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-) Bunun yanında, Dairemizin yukarıda açıklanan bozma ilamında, davacıların sosyal ekonomik durumları aydınlığa kavuşturulmaksızın manevi tazminat takdir edilmiş olmasının doğru olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılamada, davacıların sosyal ekonomik durum araştırmaları yapılmış ve orta gelir düzeyinin daha altında bir geçim durumuna sahip oldukları tespit edilmiş olmasına karşın, kararın gerekçesinde herhangi bir açıklama yapılmaksızın gerekçesiz bir şekilde davacılar lehine ilk hükümde takdir edilen manevi tazminat miktarından daha az bir manevi tazminata hükmedilmiş olması da doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.