KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2016/20209 E., 2018/8598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2018
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
....... Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasında verilen ve kesinleşen kararda tashih yapılması ... vekili tarafından talep edilmiş, mahkemece tashih şerhi oluşturulmuş, ... vekili tarafından bu karar temyiz edilmiş, temyiz talebi ek karar ile reddedilmiş, ek kararda ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Vasiyet edenin eşi ...'ın vekilinin talebi üzerine, 10/05/1989 tarihinde kesinleşmiş olan hükme mahkemece 08/06/2015 tarihinde tashih şerhi yazılmış, hükümde yanlış yazılmış olan vasiyetnamenin düzenlendiği tarih değiştirilmiştir .
Murisin kızı olan ...'nin vekili ise tashih şerhi yazılması nedeni ile temyiz talebinde bulunmuş, mahkeme 18/11/2015 tarihli ek karar ile açık hatanın düzeltildiği gerekçesi ile temyiz talebini reddetmiş, ek karar da temyiz edilmiştir.
1- Tashihin yazım hatasının düzeltilmesine ilişkin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek karar kaldırılmış, yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir.
2 - HMK 304 / 1. maddesinde;
Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.
Düzenlemesi bulunmaktadır .
Somut olayda, tashihi istenilen hüküm 10/05/1989 tarihinde kesinleştiği halde taraflar duruşmaya davet edilmeksizin hatanın düzeltildiği anlaşılmaktadır .
Mahkemece, kesinleşen hükmün düzeltmesi talebi üzerine , bu konuda beyanları alınmak üzere taraflara duruşma günü tebliğ edilmesi gerekirken, HMK 304 . maddesine aykırı şekilde taraflar çağrılmadan kesinleşen hükümde yeralan maddi hatanın düzeltilmesi isabetli bulunmamıştır .
./..
-2-
.....
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2016/20209, K. 2018/8598, 17 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama