Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/285 K.2017/7225

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, tarafların İzmir 6. Aile Mahkemesinin 2012/356 E 2012/983 K sayılı ilamı ile boşandıklarını, taraflar evlenmeden önce tarafların aileleri arasında çeyiz listesi düzenlendiğini, boşanma sonrasında müvekkilinin çeyizlerinin bir kısmının davalı tarafından iade edilmesine rağmen bir kısmının iade edilmediğini, davacının davalı tarafından evden kovulduğunu ve bu durumun boşanma davası ile de sabit olduğunu bu nedenle davacının ziynetlerinin de müşterek evde kaldığını, bu nedenlerle dava dilekçesinde açıkça liste halinde bildirilen çeyiz eşyaları ile 6 adet 22 ayar bilezik, 2 adet 22 ayar yüzük, 2 adet 22 ayar küpe, 1 adet altın kaplama kol saati bedeli toplamı 26,295 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tarafların 2010 yılında resmi olarak evlediklerini nikah yapılmadan dört yıl önce tarafların birlikte yaşamaya başladıklarını, dava dosyasına ibraz edilen çeyiz listesinin farklı kişiler tarafından tanzim edildiği gibi ilk sayfasında imza olmadığını bu nedenle bu çeyiz listesini kabul etmediklerini, davacının çeyiz eşyalarının bir kısmının davacıya gönderildiğini, bir kısım eşyaların gerçekte hiç var olmadığını, listede yer alan buzdolabı, çamaşır makinesi, set üstü ocağın 2006 yılında davalının ailesi tarafından alındığını, 6 adet bileziğin davacıya davalının ailesi tarafından hediye edildiği,

toplam 80 gram olduğunu ve her yıl davacı adına kurban kesmek maksadı ile davacı tarafından bozdurulduğunu, küpe ve yüzüğün davacının üzerinde olup davacı ile gittiğini, saatin ise davalının annesi tarafından davacıya hediye edilen altın kaplama olmayan sarı bir saat olduğunu, davacı kullanırken kırılıp bozulduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile 11.866,80 TL altın bedeli ve 7205,00 TL ev eşyası bedeli olmak üzere topalam 19.071,80 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı eşte kaldığı ileri sürülen ziynet eşyaları ile bir kısım çeyiz (ev) eşyasının bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; ziynet ve kişisel eşya (çeyiz eşyası) alacağı istemine ilişkindir.

HMK'nın 297/1 maddesinde hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı; 297/2.maddesinde de; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde davalı eşte kaldığı ileri sürülen bir kısım çeyiz (ev) eşyasının bedelinin iadesini istemiştir, davalı ise davacının çeyiz eşyalarının bir kısmının davacıya gönderildiğini, listede yer alan buzdolabı, çamaşır makinesi,yatak odası, mobilya, set üstü ocak vb davalının ailesi tarafından alındığını savunmuş,ancak mahkemece davalının bu savunması dikkate alınmadan, yalnızca dava dilekçesindeki talep edilen çeyiz eşyaları esas alınarak karar verilmiştir.

O halde, mahkemece davalının dinlettiği tanık beyanları da değerlendirilerek, davalının ailesi tarafından alınan çeyiz eşyalarının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.