Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/292 K.2017/6454

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalılardan ...'in, kendisi dahil 7 kardeşin ve annesinin vekaletlerini alarak 2002 yılında vefat eden kardeşi.....'den kalan bir dairenin satışını 2009 yılında gerçekleştirdiğini, satıştan payına düşenin 18.500,00 TL civarında olduğunu ve bu parayı aldığını, annesinin payına düşen kısmın 129.500,00 TL olması gerektiğini, annesinin payına düşen bu paranın satışın gerçekleştirildiği gün davalı ... tarafından diğer davalı adına açılan banka hesabına yatırıldığını belirterek, yasal hissesi olan miktarın net olarak tespit edilmesine, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; muris.....'e ait taşınmazın 265.000 TL'ye satıldığını, kardeşlere 18.500'er TL düştüğünü, bakiyesini annelerinin aldığını, bir kısmını sağlık harcamalarında kullanıp kalanını davalı ... ve dava dışı Sadiye Erdem'e kendilerine ev almak üzere verdiğini, kendisi açısından davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalı ...'ın doğumundan annesinin vefatına kadar annesinin yanında olduğunu, onunla ilgilendiğini, annesinin vefatından önce bu paranın davalı ...'a verildiğini, murisin vefatından sonra kalan para olmadığını, zamanaşımının da dolduğunu ileri sürerek, davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hem zamanaşımı hem de esas yönünden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Eldeki davada, mahkemece, hem davanın zamanaşımına uğradığı belirtilmiş, hem de uyuşmazlığın esasına ilişkin de inceleme yapılmış, anılan nedenler ile davanın reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bir davada, “def’i” niteliğinde olan zamanaşımı itirazının söz konusu olması durumunda, mahkemece talep hakkının zamanaşımına uğramış olduğu kabul edildiği takdirde, işin esasına geçilmeden davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekli olup, ancak dava konusu hakkın zamanaşımına uğramadığı, ya da zamanaşımı definin süresinde kullanılmadığının kabulü halinde işin esası incelenerek esastan hüküm kurulabilir.

O halde, mahkemece, öncelikle zamanaşımı def’inin incelenmesi ve bu konuda bir karar verildikten sonra işin esasının ele alınması gerekirken, davanın hem zamanaşımından, hem de esastan reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.