Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/3619 K.2017/13933

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Erşen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 23/04/2010 günü davalıların sahibi olduğu.....cinsi iki köpek tarafından ısırılarak hayati tehlike geçirerek ve basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığını, olayın kendisine ait evin bahçesindeki vanayı kapamak amacı ile bahçeye indiği esnada, bitişikte bulunan davalıların sahibi olduğu köpeklere davalılardan ....’in yemek verdiği esnada meydana geldiğini, bir anda her iki köpeğin kendisine saldırdığını ve ağır yaralandığını, bu olaydan komşularının yardımı ile kurtulabildiğini, olay sonrasında gerekli tedavi ve ameliyatların yapıldığını, hastanede 10 gün tedavi gördüğünü,

evde de 30 gün tedavisine devam edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tedavi gideri olarak..... tarafından karşılanmayan 2.050,00 TL tedavi gideri ve 450,00 TL yol gideri olarak toplam 2.500,00 TL maddi zarar ile 20.000 ‘er TL’den toplam 40.000.TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ,davacının maruz kaldığı olayın istek dışı ve beklenmeyen bir vakıa olduğunu,meydana gelen olay nedeniyle kendisinin sorumlu tutulamayacağını,nitekim kendisinin ‘’hayvan idare eden’’ olmadığını,olayı gerçekleştiren köpeklerin eski eşine ait olduğunu,kendisinin sadece bu köpeklerin bakımı ile ilgilendiğini,yine olayın meydana gelmesinde davacının da müterafik kusuru bulunduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., meydana gelen olayda kasti bir hareketi olmadığını, davacının da gerekli tedbirleri almadan kulübesinde yavrusu olan köpeklerin çok yakınından geçtiğini,bunun neticesinde de köpeklerin içgüdüsel olarak yavrusunu tehlikeden korumak amacıyla davacıya saldırdıklarını, maddi tazminat talebini mahkemece tesbit edilecek kusur oranına göre kabul ettiklerini, manevi tazminat talebinin ise sebepsiz zenginleşmeye neden olmaması gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile, toplam 2.250,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak,karar tarihinde yürürlükte bulunan......’nin 10. maddesinin 2.fıkrasında ‘’Davanın kısmen reddi durumunda,karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret,davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece,davacı lehine 900 TL vekalet ücreti takdir edilmiş iken,yukarıda ifade edilen madde metni dikkate alınmadan davalı lehine 4.127,50 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.