KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2016/4138 E., 2016/7974 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk(aile) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2016
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tedbir ve yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ... ile davalının kültürel uyuşmazlıklar yaşadıklarını, davalının çalışmayı sevmeyen kişiliğinin ekonomik ve sosyal sorunlara neden olduğunu, davalının evi terk ederek ayrı yaşamaya başladığını, tarafların ayrı yaşamaya devam ettiğini, davalının müşterek çocuğunu ihtiyaçlarını karşılamadığı, davacı ...'ın üniversite öğrencisi olduğunu,davalının maddi katkıda bulunmadığını belirterek, müşterek çocuk Behiye ve davacı ... için 1.000'er TL nafakaya hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların ayrı yaşadıklarını, davalının çocuklarına katkıda bulunduğunu, davacının maddi durumunun iyi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk ..... için 300 TL tedbir nafakası ve müşterek çocuk ... için 375 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; somut olayda davacı ... tarafından talep edilen nafakanın, ergin olmasına rağmen eğitimine devam ediyor olması nedeniyle ana ve babanın eğitimi sona erinceye kadar bakmakla yükümlü olduklarından bahisle TMK 328/2 maddesi gereğince yardım nafakası olmasına rağmen mahkemece tedbir nafakası şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2016/4138, K. 2016/7974, 23 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama