Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/5992 K.2017/16924

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 11.12.2001 tarihinde vefat eden ...'ın yasal mirasçısı olduğunu, ... 13.Sulh Hukuk mahkemesinin 2011/1413E.sayılı vasiyetin açılması davasının 11.09.2014 tarihinde yapılan duruşmasında, murisinin ... 5. Noterliği’nin 16.7.1997 tarih ve ... Yevmiye no'lu vasiyetnamesini düzenlediğini ve mirasını 10.07.1952 doğumlu davalıya vasiyet ettiğini öğrendiğini; vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte 81 yaşında olan murisin akıl sağlığının yerinde olmadığını, 70 yaşından beri yaşlılığa bağlı birçok hastalıklar nedeniyle ilaç tedavisi gördüğünün kendisi ve çevresi tarafından bilindiğini; bu nedenle, dosyanın Adli Tıp Kurumuna sevki ile rapor aldırılması gerektiğini ileri sürerek; hukuken geçerli olmayan vasiyetnamenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın süresinde açılmadığını, sözleşmenin düzenlendiği tarihte müteveffanın yaşlı olduğu ve vasiyetnamenin iradesi hilafına düzenlendiği iddiaların da mesnetsiz olduğunu, murisin aynı tarihlerde bir kaç tane vasiyetname düzenleyerek sonrasında tümünden vazgeçip dava konusu vasiyetnamede karar kıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı tanık anlatımlarının murisin ne iş yaptığı ve fiziki görünümü, yaşı hakkındaki beyanlarına göre inandırıcı bulunmadığı, bu nitelikteki beyanların tek başına iddiayı ispatlamaya yeter olmadığı, murisin rahatsızlığına ilişkin başkaca delil bildirilmemesi nedeniyle fiil ehliyeti yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan da bilirkişi raporu aldırılamadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı, iptal nedeni olarak murisin yaşlılığı ve rahatsızlıkları nedeniyle akıl sağlığının yerinde olmadığını iptal sebebi olarak ileri sürmüştür. Mahkemece, tensip zaptının 10 no’lu ara kararı ile murise ait tedavi evrakları ile ilgili bilgi ve belgeleri sunmaları için süre verilmiş, taraflarca herhangi bir bilgi ve belge sunulmayınca bu kez 18.03.2014

tarihli ara kararı ile bir önceki ara karar tekrarlanmıştır. Ancak, yine taraflarca herhangi bir bilgi ve belge sunulmayınca, mahkemece re’sen SGK’dan murisin 1997 yılına ait muayene, tedavi, reçete ve kullanılan ilaç bilgileri istenilmiş, SGK Başkanlığı’nın 12.08.2015 tarihli cevabında ise, murisin 1997 yılına ait muayene, tedavi, reçete bilgisine rastlanılmadığı belirtilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece; murisin rahatsızlığına ilişkin başkaca delil bildirilmemesi nedeniyle fiil ehliyeti yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan da bilirkişi raporu aldırılamadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de; murise ait hiçbir tedavi evrakı temin edilemese dahi, dosyanın mevcut haliyle Adli Tıp Kurumu’na sevki sağlanmak suretiyle, murisin davaya konu edilen ... 5. Noterliği’nin 16.7.1997 tarih ve ...

Yevmiye no'lu vasiyetnameyi yaptığı tarih itibariyle hukuki işlem ehliyetine sahip olup olmadığının tespitinin istenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Zira, fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çoğu zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi, bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK’nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır. Bu nedenlerle, mahkemece Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmadan, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.