Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/6037 K.2017/17358

Taraflar arasındaki nişan hediyesi iadesi; tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne; birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, nişanları bozulduğu halde davalının nişanda takılan ziynet eşyalarını iade etmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ziynetlerin aynen iadesine; olmaz ise bedeli olan 7.500.00.- TL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bağlantı nedeni ile birleşen davada davacılar, nişanın bozulması nedeni ile zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ... için 1.000.00.- TL maddi tazminatın, ... için 1.000.00.- TL maddi ve 30.000.00.- TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece; 1-a)Davacı ...'un davasının kabulü ile 4 adet 22 ayar 80.12 gram burma bilezik, bir adet yaklaşık 5,00 gram 14 ayar alyans yüzük, 1 adet 2,50 gram 14 ayar tek taş yüzük, 4 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın'ın DAVACIYA AYNEN İADESİNE, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 7.271,13 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davalıların ... 8 Aile mahkemesinin 2014/261 esas dosyasında açtıkları ve mahkememiz dosyası ile birleşen dosyada açmış oldukları,

a)Davacı ... açısından nişanlılık boyunca uğradığı zarar ve tıbbi destek için talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE,

b)Davacılar ... ve ...'un nişan masrafları ve hediyeler yönünden talep ettikleri maddi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı nişanlanırken davalıya ziynet hediye edildiğini, ayrıldıkları halde ziynetlerin iade edilmediğini iddia etmiş, davalı ise takılan ziynetleri tanıkların yanında davacıya iade ettiğini belirtmiştir. Ziynetlerin varlığına ve niteliklerine itiraz etmeyen davalı, bu eşyaların davacıya iade edildiğini ispatlamalıdır.

Davalı tanıkları olan, davalının annesi ... ve kardeşi ... davalının ziynetleri davacıya iade ettiğini gördüklerini beyan etmişlerdir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde, tanıkların sözlerine değer vermek gerekir.

Mahkemece, davalı ziynet eşyalarını davacıya iade ettiğini ispatladığından, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler ile kabulüne karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.