Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/754 K.2017/10047

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden reddine diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalılardan ....adına kayıtlı olan taşınmazın satımı ve yapımı hususunda yine şirketin ortağı ve müdürü olan davalı ... ile 24.02.2009 tarihinde anlaştıklarını, satış bedelini ödediğini, ancak davalı ...'nın bu ödemeleri almadığını e-maille kendisine bildirdiğini, taraflar arasındaki anlaşmazlığın çözülemediğini ileri sürerek, ödediği 27.200 GBP, taşınmazın satışından sonra yapılan 2.633 GBP ve cayma bedeli olan 5.000 GBP olmak üzere toplam 34.833 GBP'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... ile ... ayrı ayrı davanın reddini talep etmişler, diğer davalı A.Y.K şirketi ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile yapılan yargılama neticesinde; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulü ile, 40.832,00 TL asıl alacak, 4.443,00TL işlemiş yasal faizi ile birlikte toplam 45.275,00 TL'nin davalı ... haricindeki diğer davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava; harici (geçersiz) satış sözleşmesi gereğince ödenen paranın iadesi istemine ilişkindir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un Amaç başlıklı 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde "Bu kanun, 1.maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir.

Anılan kanunun 3.maddesinde, mal; alışverişe konu taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti, satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında mal sunan gerçek veya tüzel kişileri, tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu harici satım sözleşmesine konu taşınmazın mesken niteliğinde olduğu, 4077 sayılı yasada tanımlandığı şekilde, davalı tarafın satıcı, davacı alıcının ise tüketici olduğu; davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir.

Hal böyle olunca mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, ayrı bir Tüketici Mahkemesinin bulunması halinde görevsizlik kararı verilmesi, aksi halde davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde genel mahkeme sıfatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.