Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/16449 K.2018/1952

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ...

Belediye Başkanlığı ile aralarında düzenlenen 06.04.2004 tarihli kira sözleşmesine göre Belediye'ye ait 70 adet reklam alanının kiraladığını ,sözleşmenin 8. maddesinde ''Reklam alanları yer teslimi yapılıp ,imalat yerine monte edildikten sonra ve faal duruma getirildiği tarihten itibaren 5 yıl geçerli olacaktır.'' hükmünün yer aldığını ancak davalı belediyenin tüm sözleşme içeriğinin aksine taraflarına sözleşmenin sona erdirildiği ile ilgili yazılı bir ihtarda bulunmaksızın 13.01.2011 tarihinde ilgili panolardaki reklamların indirildiğini belirterek sözleşmenin içeriğine ve beklenen menfaatlerine uygun olarak devam eden sözleşmeye aykırı

şekilde davalı belediyece yapılan müdahalenin sona erdirilerek malzeme ve ilan afişlerinin tarafına teslimi ile 8.000 TL oluşan zarar ve kaybedilen gelirin müdahale tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile beraber tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile alacağa ilişkin talebini elde edemediği net kar 57.476,15 TL ve 5.571,75 TL fazla yapılan kira ödemesi olmak üzere toplam 63.047,90 TL olarak yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 57.476,15 TL kazanç kaybı ve 5.571,75 TL fazla ödenen kira bedeli olmak üzere toplam 63.047,90 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ihale sonucunda imzalanan 06.04.2004 tarihli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 8. maddesinde '' Reklam alanları yer teslimi yapılıp,imalat yerine monte edildikten sonra ve faal duruma getirildiği tarihten itibaren 5 yıl geçerli olacaktır.'' düzenlemesi mevcuttur. Sözleşmeye göre Belediye sınırları içerisinde , Belediyece uygun görülen bina sağır duvarları, açık alanlar, bina üstleri, yol ve

kavşaklar, otobüs durak yerleri, afiş, billbord, megalight, raket, bayrak direklerine bildirim panosunun konulacağı , reklam alanı yerleri Belediye tarafından belirlendikten sonra imalat ve montaj işinin davacı tarafından yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Davalı tarafından davacıya 23.12.2005 tarihinde 18 adet reklam panosu teslim edilmekle sözleşmenin 8. maddesi gereğince taraflar arasında teslim edilen 18 adet reklam panosuna yönelik bir kira ilişkisi kurulduğu anlaşılmaktadır, diğer reklam alanlarına ilişkin ise teslim gerçekleşmediğinden kira ilişkisinin de kurulmadığının kabulü gerekmektedir.

Dosya kapsamında davacı tarafından davalı Belediye'ye hitaben düzenlenen tarafına yer gösterilmesi ve yer teslimine ilişkin 26.09.2008 tarihli dilekçe fotokopisi bulunmakta ise de bu dilekçenin davalı Belediye kayıtlarına girip girmediği anlaşılamamaktadır.Mahkemece, bu dilekçenin davalı Belediye'nin kayıtlarına girip girmediği araştırılarak sonucuna göre, dilekçenin Belediye'ye tebliğ edilmediğinin anlaşılması halinde Türk Borçlar Kanunu'nun 304 ve takip eden maddelerindeki düzenlemeler kapsamında davacının, davalıyı temerrüde düşürmediği gibi diğer reklam alanlarının teslimini istemediği,

bunun yanısıra TBK'nun 307. maddesi gereğince kira bedelinden indirim talebinde de bulunmadığı ve yine 18 adet reklam panosuna ilişkin kurulan kira sözleşmesinin süresi 23.12.2010 tarihinde bittikten sonra davacının işbu davayı ikame ederek tazminat talebinde bulunamayacağı hususları gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği aksi halde ise yer teslimi sağlandıktan sonra davacı kiracının imalat ve montaj yapma yükümlülüğü bulunduğundan teslim edilmeyen yerlere ilişkin masraflardan da kurtulmuş olacağı hususunun da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu

esas alınmak suretiyle eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.