Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/16500 K.2018/5930

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı,davalı ile nişanlandıklarını,bu amaçla bir taşınmaz satın aldıklarını,bu taşınmaz bedelinin 125.000 TL’sinin davalı tarafından karşılandığını,kendisinin de 181.000 TL bedel ödediğini,taşınmazın tapusunun davalı üzerine yapıldığını,daha sonra davalı ile ilişkilerinin sona erdiğini ileri sürerek,taşınmaz için ödediği 181.000 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, davayı kabul etmediğini, talebin zamanaşımına uğradığını,

davacının dava dilekçesinde iddia ettiği konular ve sunmuş olduğu sözleşmelerde kendisinin herhangi bir imzasının bulunmadığını,davacının alımında katkısı olduğunu iddia ettiği taşınmazın bedelinin tamamen kendisi tarafından konut kredisi alınmak suretiyle ödendiğini ve tapuda taşınmazın mülkiyetinin kendisi adına kayıt edildiğini,nitekim kullandığı konut kredisi taksitlerinin de tamamen kendisince ödendiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.Dava, davacı tarafça genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılmış, Asliye Hukuk Mahkemesi’nce yapılan yargılama neticesinde ise;

davanın ispat edilemediğinden bahisle reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde, Dairemizin 17.02.2015 tarih ve 2014/9406 E. 2015/2425 K. sayılı ilamı ile; ‘’taraflar arasındaki uyuşmazlığın nişan bozulmasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkin olduğu ‘’ belirtilmek suretiyle eldeki davada Aile Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilmiş;

mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ise,görevsizlik kararı verilerek dosya eldeki davaya bakan Aile Mahkemesi’ne gönderilmiştir.Eldeki davaya bakan Aile Mahkemesince de ,davacının nişanın davalının kusurlu davranışları nedeniyle bozulduğunu ispat edemediği,esasen dava dilekçesi ve dava dosyasına sunulan dilekçelerde de bu yönde iddiası bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava;nişanın bozulmasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir. 4721 sayılı TMK 120/1. maddesinde; "Nişanlılardan biri haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozduğu veya nişan taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulduğu takdirde; kusuru olan taraf, diğerine dürüstlük kuralları çerçevesinde ve evlenme amacı ile yaptığı harcamalar ve katlandığı maddi fedakarlıklar karşılığında uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür. Aynı kural nişan giderleri hakkında da uygulanır" hükmü yer almaktadır.

Anılan Kanunun 122.maddesinde ise. "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir.

Hediye aynen veya mislen geri verilemiyorsa sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir.Somut olayda;mahkemece ,davaya konu edilen taşınmazın dava konusu edilen miktarının davacı tarafça ödendiği kabul edilmiş,ancak yanılgılı değerlendirme ile 4721 sayılı TMK’nun 120/1 maddesine göre değerlendirme yapılarak,davacının nişanın davalının kusurlu davranışları nedeniyle bozulduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Ancak,mahkemece davaya konu edilen miktarın davacı tarafça ödendiği kabul edilip,davalı tarafça da karar temyiz edilmemiş olmakla,davacı yararına söz konusu bedelin dava konusu

taşınmaz için ödendiğine ilişkin olarak usuli müktesep hak doğmuştur.Mahkemece yapılacak iş,bu hususu gözetmek suretiyle eldeki uyuşmazlığın 4721 sayılı TMK’nun 122. maddesi çerçevesinde çözmek ve karara bağlamak olmalıdır.Bu hususlar gözetilmeden,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirmiştir.