KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2017/2354 E., 2017/12601 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2017
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalı ile arasında 01.01.2004 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiranın emsallere göre çok düşük kaldığını belirterek 01.01.2014 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık 5.200.-TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, kira bedelinin sözleşmedeki artış oranı dikkate alınara her yıl düzenli olarak artırıldığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece, davaya konu kiralananın dava tarihi itibari ile 3.245.-TL olan kira bedelinin takdiren net 4.500.-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının kira bedelinin tespiti tarihine ilişkin itirazlarının temyiz incelenmesine gelince;
Davacı vekili kira bedelinin 01.01.2014 tarihinden itibaren tespitini talep ederek dava açmış olmasına ve bu tarih itibariyle kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken talep aşılarak 11.06.2013 olan dava tarihinden itibaren tespit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kira bedelinin 01.01.2014 tarihinden itibaren aylık net 4.500.TL olarak tespitine ifadesinin yazılarak kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 . maddesi gereğidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2017/2354, K. 2017/12601, 25 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama