Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3702 K.2017/10863

Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesinde davalının dava konusu taşınmazda 03/12/2006 başlangıç tarihli1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olarak bulunduğunu, 2013 yılı Kasım - Aralık aylarına ait aylık 600 TL'sı hesabı ile toplam 1.200 TL kira parasını ödemediği için İstanbul 28. Noterliğinin 03/01/2014 tarihli ihtarnamesini gönderdiğini, ihtarnamenin davalıya 21/01/2014 tarihinde tebliğ edildiğini, 30 gün süre içinde kira paraları ödenmediğinden temerrüt nedeniyle davalının tahliyesine ve 2 aylık kira bedeli olan 1.200 TLsı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda 2006 yılından beri ikamet ettiğini, 2006-2014 yılına kadar kira paralarını davacının İşbankası hesabına ödediğini, davacı İşbankası hesabını kapatınca bu iki aylık kira bedelini Rami PTT Şubesinden konutta ödemeli olarak gönderdiğini, kira borcu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece , davanın kabulüne davalının kiralanandan tahliyesine, iki aylık kira bedeli 1200 TLsının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK. ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 21.07.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenen Ek madde 4 uyarınca yeniden değerleme oranına göre ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.03.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu asıl alacak hüküm tarihinde 2.080,00 TL 'nin altında bulunduğundan, hükmün kesin olması nedeniyle davalının temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince ;

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parası veya yan giderin ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir.

Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır.

Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yapılan ve dava dilekçesinde açıklanan 03/01/2014 keşide ve 21/01/2014 tebliğ tarihli 161 yevmiye nolu ihtarname içeriğinden, 2013 yılı Kasım ve Aralık ayı kirası olan toplam 1200 TLsının ödenmediği yasal süre içerisinde ödenmesi gerektiği hususunun davalıya ihbar edildiği ancak davalıya gönderilen temerrüt ihtarında kiracıya yasal 30 günlük ödeme süresinin verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece temerrüt nedeniyle tahliye davasının koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.