Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3741 K.2017/8434

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; taraflar arasında 01.01.2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin imzalandığını, davalı kira bedelini ödemediğinden .....4. İcra Müdürlüğünün 2014/1061 esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin, borçlunun borca itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazının iptaline ve takibin devamına, davalının % 20 den az olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesini, kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; taşınmazın 01.06.2013 tarihinde tahliye edildiğini ve anahtarın davacıya teslim edildiğini, tüm kira bedellerinin de ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, itirazın 3.760 TL asıl alacak ve 120,39 TL faiz yönünden iptaline, bu kısım yönünden takibin devamına, İtirazı kabul edilen asıl alacağın % 20 si üzerinden hesaplanan icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacının tüm davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazına gelince;

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin

kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, HUMK. nun 288. ve 289. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının (H.U.M.K. md. 288) üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa (H.U.M.K. md. 289), bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez. Kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir.

Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Mahkemece, taşınmazın anahtarının teslim edildiğinin ispatlanamadığından talep edilen 2013 yılı Haziran- Aralık ayları arası kira bedelleri yönünden itirazın iptaline karar verilmesi doğru ise de; davacı kiraya veren 03.09.2015 tarihli celsede alınan yeminli beyanında taşınmaza çilingir vasıtasıyla 2014 Yılı Ocak ayında girildiğini ve taşınmazın 2014 yılı Temmuz Ayında yeni kiracıya kiralandığını beyan etmiştir. Bu durumda iş bu tahliye davasının 02.03.2015 tarihinde açılması karşısında, dava tarihinde taşınmazın tahliye edildiği anlaşıldığından tahliye isteminin reddine hükmetmek gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.