Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/4049 K.2018/9866

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 13.09.2010 tarihinde imzalanan kira sözleşmesine göre işletmecisi olduğu alışveriş merkezinde davalının aylık m2 başına 22.55.-TL + KDV kira bedeli karşılığı ... , ... nolu standları kiraladığını, dava konusu kiralananların kira bedelinin aynı binadaki emsallerinden dahi düşük olduğunu belirterek yeni kira döneminden itibaren kira bedelinin aylık aidat dahil m2 başına 60.-TL +KDV olarak tespitine ve bu süre içerisinde eksik kalan kira bedellerinin faizi ile birlikte tahsline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, görevli mahkemelerin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğundan görevsizlik nedeniyle davanın reddine ilişkin karar tarafların temyiz etmemesi üzerine 10.02.2015 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 26.10.2015 tarihinde 6100 sayılı HMK 'nun 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiş ise de.

Mahkemenin 04.12.2014 tarihli görevsizlik kararının davalı tarafa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden kesinleşmediği anlaşılmakla, davalının temyiz talebinin kabulü ile mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin 26.10.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak işin esası ile ilgili yapılan incelemede.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.Somut olayımızda.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür, düzenlemesi mevcuttur.

Davacının kira bedelinin tespitini istemekle sözleşmenin devamına yönelik iradesini ortaya koyduğu ve taraflar arasındaki kira sözleşmesinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinde yürürlükte olan HMK'nun 4/1-a maddesi gereğince dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesine aittir.