KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2017/4678 E., 2018/11497 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2018
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, taraflar arasında 14/01/2009 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, 14/01/2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık kira bedelinin brüt 35.000 TL olarak tespitine karar verilmesi talep etmiştir.
Davalı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin özel şartlar bölümünde kira bedeli döviz olarak belirlendiğinden artış yapılmayacağının kararlaştırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; kira sözleşmesinin başlangıç tarihindeki kur ile dava tarihindeki kur arasında davacı aleyhine düşüş olmadığı gerekçesiyle, sözleşmede yer alan ''sözleşme süresince artış yapılmayacağının'' kararlaştırılması nedeni ile sözleşme serbestisine öncelik hakkı verilmesi gerektiğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davaya dayanak 14.01.2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralananın apartmanın çatı katı olduğu ve haberleşme hizmeti ekipmanları kurulması amacıyla kiraya verildiği anlaşılmaktadır.
6098 sayılı TBK’nun 344. ve devamı maddeleri gereği kira tespiti talebinin ancak konut ve çatılı işyeri kiralarından kaynaklanan uyuşmazlıklarda uygulanabileceği, bunun haricinde kira tespiti istenemeyeceği nazara alındığında, apartmanın çatı katı olarak kiralanan dava konusu taşınmaz, Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine tabi olup hakkında kira tespiti talep edilemeyeceğinden açılan davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan redde ilişkin hüküm yönünden yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden,
gerekçenin düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2017/4678, K. 2018/11497, 14 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama