Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/4824 K.2017/14096

Taraflar arasında görülen alacak ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; murisleri ... ile davalı arasında imzalanan 01/05/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın aylık 300,00 TL bedelle kiralandığını, davalının taşınmaza ait kira bedellerini 2013 yılının Ekim ayına kadar ödediği halde sonraki kiraları ödemediğini, Adana 4.Noterliğinin 25/11/2014 tarihli, 19224 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile muaccel olan 2013 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları ve 2014 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları kira paralarının otuz gün içinde ödenmesi gerektiğini,

ödenmediği takdirde tahliye davası açılacağının ihtar edildiğini ancak davalının ödeme yapmadığını belirterek 2013 yılının Ekim ayından bugüne kadar işleyen 4.500,00 TL kira bedelinin davalıdan tahsili ve davalının kiralanan taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile Davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine, 3.719,28 TL kira alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, faiz talebi olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının, kiralananın tahliyesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davalı cevap dilekçesinde taşınmazı tahliye ettiğini, taşınmazın başkasına kiraya verildiğini bildirmiş, davacı vekili 12/05/2015 günlü keşif sırasında davaya konu kiralananda artık davalının oturmadığını beyan etmiştir. Bu durumda, kiralananın yargılama esnasında tahliye edildiği sübuta erdiğinden tahliye davasının konusuz kalması sebebiyle, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi isabetsizdir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.