Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5313 K.2018/11080

Taraflar arasında görülen kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının halen net 2550 TL kira ödediğini belirtilerek aylık kiranın 15.10.2015 tarihinden itibaren 3.750 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş, duruşmada davalının net 2.560 TL kira bedeli ödediğini beyan etmiştir.

Davalı, son dönemde ödenen net kiranın 2.560 TL olduğunu davacının fahiş artış istediğini, TBK.’nun 344. maddesi gereğince ÜFE oranı üzerinde zam istenemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kira bedelinin aylık net 2.560 TL olarak tespitine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı kiracı tarafından dava açılmadan önce 2.560 TL kira parası yatırılmaya başlanmış olup, mahkemecede talep edilen 15.10.2015 gününden itibaren aylık kiranın 2.560 TL olarak tespitine karar verilmiştir. Mahkemenin kira tespitine karar vermesi yerindedir. Tespit ile hukuki uyuşmazlık çözülmüş müeyyide altına alınmıştır. Ancak, davalı hüküm altına alınan bedeli dava tarihi öncesinde ödemeye başladığından dava açılmasına sebep olmamış durumdadır. Bu durumda davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmolunamaz, mahkemece bu husus nazara alınmadan davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmolunması isabetli değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.