Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5846 K.2019/2177

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı kiracı, taşınmaza inşaat, elektrik, çatı işleri, su aboneliği, yeraltı kabloları, tranşe işleri yaptırdığını, masraflar konusunda tespit de yaptırdığını ileri sürerek şimdilik 12.546.00.- TL ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini istemiştir . Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 11.073.27.-TL nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. 1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların vekâletsiz işgörme ve sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Bu nedenle kiracı kiralananda kalan ve kiraya veren tarafından benimsenen imalat için sebepsiz zenginleşilen oranında ve yapıldıkları tarih itibarıyla rayiç bedeller üzerinden bedelin tazminini talep edebilir. Kiraya verenin sorumluluğu faydalı imalatların imal tarihindeki değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle bulunacak değer kadardır.

Ancak bunun için kiracının yaptığı giderlerin mal varlığından çıkarak kiraya verenin malvarlığına geçmiş olması ve kiralananın tahliye edilmiş olması gerekir. Somut olayda, davacı kiracının kiralananı market olarak işletmeye devam ettiği, dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır .

Mahkemece, davacı kiracının tahliyeyi gerçekleştirmeden açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekir iken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .