Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6757 K.2019/3234

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı şirket ile aralarında 01/12/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'ın ise kira sözleşmesinde kefil olduğunu, sözleşmedeki artış şartına rağmen davalı kiracının artırım yapmayarak 2011 yılından sonraki dönemlere ait kira bedellerini eksik ödediğini ve bir kısım aylara ilişkin kira bedellerinin ve apartman yönetimine ödenmesi gereken aidat giderlerinin ise hiç ödenmediğini, davalı ... hakkında 19.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere her iki davalı aleyhine girişilen takibe davalı borçluların itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davalı kefilin sorumluluğu açısından kefalet şartlarının oluşmadığını, taşınmazın 23/03/2013 tarihinde tahliye edilmiş olması nedeniyle de davacıya herhangi bir borcun kalmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 63.018,49 TL üzerinden takibin devamına, asıl alacak miktarı 44.096,48 TL üzerinden % 20 oranındaki icra inkar tazminatının tahsiline, davalı kefil ...'ın icra takibinin 19.000 TLlik kısmı üzerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiş; Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, kira ilişkisine dayalı alacağın tahsili amacıyla davalı kiracı ve kefil aleyhine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2004 sayılı İİK’nun 67. maddesinde düzenlenen itirazın iptali davası; alacaklının, icra takibine karşı takip borçlusunun yaptığı itirazın iptali ile İİK’nun 66. maddesine göre itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamayı amaçlayan bir eda davasıdır. İtirazın tebliğinden itibaren bir yıllık süresinde açılan ve genel mahkemelerde görülen bu davada borçlunun itirazında haksızlığının belirlenmesi halinde takibin devamına karar verilir. (Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku, 2006, s.219,223)

Bu tür davalarda mahkemece karar verilirken, takip talebine konu edilen alacak kalemlerine yönelik olarak karar verilmesi zorunludur. Davacı, başka bir alacak davasına konu edilebilecek, takip konusu olmayan alacaklarını da alacağa ilave ederek itirazın iptali talep edemeyeceği gibi, mahkeme tarafından da takip konusu edilmeyen alacak kalemleri res'en nazara alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu icra takibinde, davacı alacaklının 2011 yılı kira bedeli farkını, 2012 yılı kira bedeli farkını ve 2013 yılı Ocak ayı kira bedeli farkını, 2013 yılı ödenmeyen Şubat ile Ağustos ayları arasındaki aylık kira bedellerini ve kira sözleşmesinin 4. maddesi uyarınca muaccel hale gelen 2013 yılı Eylül ve Aralık ayları arasındaki aylık kira bedellerini talep ettiği, 01/01/2012 başlangıç tarihi itibariyle de cezai şart bedeli ve işlemiş faiz talep ettiği, buna göre 3.000 TL aidat alacağı da dahil 44.096,48 TL asıl alacak,

18.922,01 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 63.018,49 TL alacak açısından haciz yoluyla icra takibi girişiminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 06/01/2014 havale tarihli asıl bilirkişi raporu ile eklerinin incelenmesinde ise bilirkişinin takip talebinde yer almayan 2010 yılına ait işlemiş faizler ile cezai şart bedellerini toplam cezai şart ve faiz alacak hesabına dahil ettiği ve bu hali ile işlemiş faiz ve cezai şart alacağının icra takip talebindeki miktarın üzerinde hesaplanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, sadece takip talebine konu edilen alacak kalemlerine yönelik olarak karar verilmesi gerekirken, takip konusu olmayan alacaklar da ilave edilerek yapılan bilirkişi raporundaki hatalı hesaplamalar doğrultusunda karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.