Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7118 K.2017/16706

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında 10.02.2007 başlangıç tarihli 8 yıl süreli kira sözleşmesinin 10.02.2015 tarihinde sona erdiğini, kira sözleşmesine konu taşınmaza, davacının ihtiyacının bulunduğunu belirterek taşınmazın tahliyesini istemiş, yargılama sırasında 17/06/2016 tarihli celsede; davanın konusuz kaldığını, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini, ancak vekalet ücreti istemediklerini belirterek yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın konusuz kalmış olması nedeni ile reddine, alınması gerekli 1,147,68 TL harçtan peşin alınan 771,94 TL harcın mahsubu ile bakiye 375.67 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava kiralananın ihtiyaç nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Davacı vekili, yargılamada, dava konusu taşınmazın tahliye edildiğini beyan etmiştir. Bu durumda, dava açıldıktan sonra kiralananın tahliye edilmesi ile dava konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca dava konusuz kaldığından maktu karar harcı alınması gerekirken mahkemece hükmün 2. bendinde " Alınması gerekli 1,147,68 TL harçtan peşin alınan 771,94 TL harcın mahsubu ile bakiye 375.67 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına," karar verilerek fazla harç alınması da doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.