Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7187 K.2019/3511

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, yapılan ihale sonucunda davalı ile arasında 25.12.2010 tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin sona erdiği tarih ile davalıya yeniden ihale suretiyle kiraya verildiği tarih arasında sözleşmenin 14. maddesi gereğince oluşan cezai şartın tahsili için davalı aleyhine ....İcra Müdürlüğü'nün 2014/843 E sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kiracıya yönelik cezai şart uygulanmasının TBK'nun 346. maddesi gereğince kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira sözleşmesinde öngörülen cezai şartın tahsili amacıyla kiracı aleyhinde başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde ile tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen 25.10.2010 başlangıç ve 25.10.2013 bitim tarihli ,3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan, aile hekimliği hizmet binası olarak kullanılmak üzere davacıya 2886 sayılı Yasa hükümleri uyarınca ihale ile kiraya verilmiştir.

Sözleşmenin hususi şartlarının 10. maddesinde '' kiracının , kira süresinin bitiminde derhal , sözleşmenin feshi halinde tebligatı müteakip 15 gün içinde taşınmazı tahliye etmek zorunda olduğu aksi halde kiracının tahliyesinin 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesine göre sağlanacağı '', 14. maddesinde ise " kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1' i oranında cezanın itirazsız olarak ödeneceği " düzenlemesine yer verilmiştir.

Kiracı taşınmazı tahliye etmemiştir. Kira sözleşmesinin 14. maddesindeki bu hüküm, T.B.K'nun 179 ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Cezai şart geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde belirli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda, borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Tarafların serbest iradesi ile kararlaştırılan bu cezai şart geçerli olup tarafları bağlar.

Bu durumda mahkemece , kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 14. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1'i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmü gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.