Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7674 K.2019/3451

Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davaya konu ....İstasyon Sahasında 4764 parselde bulunan taşınmazı 396,00 TL kira bedeli ile davalıya kiraladığını, kiracılarının talepleri üzerine kira miktarlarında indirime gidildiğini, 01.06.2012 tarihi itibariyle 200,00 TL, 2013 yılında 206,00 TL, 2014 yılında 220,00 TL, 2015 yılında ise, 243,00 TL olarak tespit edildiğini ancak Şubat 2012 tarihinden beri davalı/kiracı tarafından kira bedelinin ödenmediğini,

bunun üzerine birikmiş kira borçlarının tahsili için ....Noterliğinin 09/04/2014 tarih ve 12530 yevmiye nolu ihtarnamesi ile 14/04/2014 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile davalıya birikmiş kira borçlarını ödemesi için 30 gün süre verildiği,

30 gün içinde ödenmediği takdirde alacak ve tahliye davası açılacağının bildirildiğini, çekilen ihtara rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle Şubat 2012-Mart 2015 tarihleri arası 8.825,00 TL kira alacağı, 2.501,06 TL gecikme faizi, 2.038,69 TL KDV olmak üzere toplam 13.364,75 TL alacağın tahsili, sözleşmenin feshi ve davalının 6098 sayılı yasanın 351. maddesi uyarınca davaya konu yerden tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu taşınmazı tren istasyonu olduğu için yolculara çay servisi yapmak üzere kiraladığını, davacı tarafın tren seferlerinin tamamını iptal etmesi nedeniyle taşınmazı kiralamasının amacı olan çay bahçesinin işletilmesinin davacı tarafça bertaraf edildiğini, tren istasyonunun atıl hale gelmesiyle işyerini maliyeye bildirerek kapattığını, davacı tarafın iki haklı ihtarı olmadan ve dava açma sürelerine uymadan söz konusu ihtara dayanarak açmış olduğu tahliye davasının reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, 9.554,00 TL kira alacağı, 2.239,65 TL KDV alacağı, 2.888,47 TL gecikme faizinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, kira alacağı ile KDV alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dava; ödenmeyen kira alacağının tahsili ve kiracının kiralanandan tahliyesi istemlerine ilişkindir.

6100 sayılı HMK7nun 297. maddesi uyarınca; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Buna göre; hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, ödenmeyen kira alacağının tahsili ile birlikte davalının kiralanandan tahliyesini de talep etmiştir. Mahkemece, davacının talepleri arasında yer alan tahliye istemi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, bu husus hüküm ve değerlendirme dışı tutulmuştur.

Bu itibarla; yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, HMK’nun 297/2. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında bir hüküm verilmesi zorunlu olup, mahkemece davacının tahliye istemi hakkında da olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu gereğe uyulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.